104_thump

Golven

 

‘Golven waarom komt de Wind?’

‘Het komt om ons te laten ontwaken.’

‘Zee, waarom ben je blauw?’
‘Omdat de hemel in mij reflecteert’

‘Wind, wat doe je waardoor je de hele zee in passie brengt?’
‘Niets, ik kus alleen.’

‘Nacht, waarom treur je zo?’
‘Ik huil om de liefhebbende zielen die uiteen zijn geraakt.’

‘Golven waarom rijzen jullie als de wind komt?’
‘Om de boodschap te kunnen ontvangen die ze brengt.’

‘Nacht, wat maakt je zo mooi?’
‘De komst van de maan, die wijsheid brengt.’

Een prachtige dialoog met de natuur van de Soefi Inayat Khan.

 

Een schaatstrainer zei eens: ‘Ik leer mijn rijders: ‘Tijdens een wedstrijd ben je in gesprek met het ijs.”  Hij bedoelde daarmee dat ze EEN moesten worden met het ijs, omdat ze ervan afhankelijk waren en het zo beter aanvoelden, gemakkelijker in een cadans kwamen.’ Datzelfde idee hadden en hebben veel natuurvolkeren ook: in gesprek zijn met de natuur. Natuurlijk niet om er een wedstrijd mee te kunnen winnen, maar om de ziel van wezenlijke dingen te kunnen ontdekken – en uit respect. Daaruit is deze prachtige dichtkunst voortgekomen.