Volgens de traditie is de Dao De Jing (Tao Te Ching is de oude spelling) geschreven door Lao-zi (oude spelling Lao-tse), de grondvester van het Taoisme. Als hij nog leefde zou hij erg opkijken als hij zag dat zijn denken nog steeds bestaat. Het is typerend hoe hij de geschiedenis verlaat: anoniem. Hij wil geen grootste toestanden, hij vertrekt stilletjes op zijn waterbuffel naar het Westen. Bij een grenspost wordt hij herkend door de grenswacht, die hem bijna smeekt zijn gedachten op papier te zetten. Uiteindelijk doet Lao-zi dat. Hij blijft twee dagen en schrijft alles op wat volgens hem van belang is. Kort en summier. Vooral uitgangspunten. Na 2 dagen vertrekt hij naar het Westen, waar de zon onder gaat, naar het land van de Onsterfelijken. Niemand heeft hem daarna nog gezien.

Dat hij op een waterbuffel zit, en niet bijvoorbeeld trots te paard zoals veel anderen, of in hemelse glorie ten hemel opstijgt, is niet zonder betekenis.