Vrij

    ‘De fazant moet tien stapjes doen om wat voedsel op te pikken en honderd voor een beetje water. Toch zou hij nooit in een kooi gezet en gevoed willen worden. Zelfs als je hem als een koning verzorgt, zou hij ongelukkig zijn.’ (Zhuangzi)

Rust

Konden we zulke innerlijke rust maar altijd bewaren. Toch is dat waar de Tao (op een ontspannen manier) naar toe wil. Dat vraagt kracht. Kracht om NIET te doen, om van dingen af te zien. Daar heb je echt kracht voor nodig. Veel meer dan men geneigd is te denken. Noem het een stille kracht – de kracht NIET mee te doen met dingen waarvan iedereen vindt dat je mee moet doen: omdat het gezellig is, omdat het ‘normaal’ is. Omdat ‘iedereen’ het doet. Omdat je erbij wilt horen. Omdat de handel of de commercie zegt dat je dan pas gelukkig zult zijn. Omdat je zelf niet door hebt dat het slecht voor je is. Of dat wel door hebt, maar je je laat leiden door de krachten van iets of iemand anders. Dan toch voor rust kiezen: dat is stille kracht – de Yin-kracht. De kracht van de winter: het zich terug trekken. Dat is ook kracht.

Tao in the city

Het is geen kunst innerlijke vrede te vinden aan op een mooie plek bij een kabbelende beek in een vredig bos of bij kaarslicht in een serene omgeving. Dat is zo weer weg als je weer de drukte van het leven weer intuimelt. Het gaat er juist om een levenshouding te vinden en je yin – en yang balans te kunnen bewaren temidden van de hektiek van alledag. De oude Chinezen waren een heel praktisch en nuchter volk. Wat niet werkte, werd vergeten. De Tao bestaat nog steeds, tegen alle verdrukking in. Dat is geen toeval.